NaszaPani Fromborska
   
POLIPTYK     
   
Msze Święte
     
w Katedrze:
niedziela godz.:
8.00, 9.30, 11.00 i 18.00
sobota – godz. 18.00

w Kościele św. Wojciecha
poniedziałek, środa i piątek - 17.00
wtorek, czwartek - 8.00

   
Wokół katedry
       
Ołtarze Katedry
Kaplica Szembeka
Na dziedzińcu
 Refleksje
Z historii Fromborka
   
Niezbędnik katolika
   
 Słowo Boże na dziś
   
Warto posłuchać 

Kontakt z parafią
       
ul. Katedralna 6
14-530 Frombork
tel.: 737 445 297
e-mail:
kancelaria@katedra-frombork.pl
   
Kancelaria parafialna
   
czynna:

od poniedziałku do piątki
w godz. 8.00 - 15.00
       
Kancelaria jest nieczynna:
w święta kościelne i państwowe.
   
Numer konta BANK BGŻ:
36203000451110000003477780

Remonty
   
Konserwacje i inwestycje
 Projekt “Wozownia Sztuk”
Usługa nadzoru inw.

Galeria zdjęć
   

Info dla turystów
 
 Zwiedzanie Katedry      
 Media o nas
 Organy katedralne
   
Linki
     
  Polecane strony


Sceny pasyjne

Po zamknięciu pierwszej pary skrzydeł poliptyku możemy oglądać osiem malowanych scen pasyjnych umieszczonych po 4 w każdym rzędzie:
 1. Modlitwa w Ogrójcu,
 2. Pojmanie,
 3. Chrystus przed Annaszem,
 4. Chrystus przed Kajfaszem,
 5. Biczowanie,
 6. Cierniem Koronowanie,
 7. Ecce Homo,
 8. Umywanie rąk przez Piłata.

Po zamknięciu drugiej pary skrzydeł ukazują się cztery ostatnie sceny z Pasji:
 9. Niesienie Krzyża,
 10. Ukrzyżowanie,
 11. Opłakiwanie,
 12. Złożenie do grobu.


Większość z namalowanych scen wzorowana była na grafikach Marcina Schongauera. Ten cykl obrazów Męki Chrystusa przemawia do nas w sposób wyjątkowy. Ukazuje średniowieczny model świata, wyrażony poprzez zobrazowanie ciała ludzkiego. Ciało ludzkie łączy się z tajemnicą wszechświata, ale też wyraża wnętrze, emocje oraz charakter jego posiadacza, bowiem cielesność to ukonkretniony duch i właśnie ciało staje się jedną z "konstrukcji", za pomocą której obrazowano grzech, zło i wykluczenie. Niedoskonałość fizyczna, cielesne odchylenie od normy wiązano z oznakami grzechu, niegodziwością i bezbożnością. Czyste i doskonałe ciało kojarzono z czystym i doskonałym charakterem, natomiast grzech i niedoskonałość fizyczna stanowiły spójną całość. Choroba fizyczna i łącząca się z nią często brzydota dotykały grzesznika, złoczyńcę. Takie powiązania znalazły swoje odzwierciedlenie w sztuce, szczególnie zaś w scenach pasyjnych, w których oprawcy Chrystusa noszą piętno turpizmu, okaleczenia i różnorodnych schorzeń. Dotykają ich choroby dermatologiczne i weneryczne, a także zaburzenia wzrostu. Wykluczająca deformacja cielesna oprawców Chrystusa dotyczyła często całej sylwetki (wyjątkowo silnie akcentowano garb, rany na nogach, karłowatość, gigantyzm), jednak częściej grzeszne znamiona chorób koncentrowano głównie na twarzy bądź głowie. Głowa i twarz zamieniają się w skupisko ohydy, stają się wstydliwą częścią ciała.
Wpatrując się w sceny pasyjne ołtarza odkrywamy cały realizm świata, w którym jest miejsce na chorobę, deformację, grzech, ale też jest miejsce na piękno, doskonałość i porządek reprezentowane przez figurę Chrystusa. Przed nami otwiera się przestrzeń świata, gdzie spotykamy zarówno grzeszników, jak i pięknych, dobrych, pojednanych z Bogiem, naśladujących Chrystusa.
Copyright © Parafia Katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Fromborku